کودکی که از مادر جدا نمیشود لجباز نیست؛ ممکن است مضطرب باشد.
پژوهشی با عنوان «اثربخشی درمان تعامل والد–کودک بر کاهش نشانههای اختلال اضطراب جدایی» به بررسی این موضوع پرداخته است.
اختلال اضطراب جدایی زمانی رخ میدهد که کودک هنگام جدا شدن از والدین دچار ترس و نگرانی شدید میشود، به طوری که رفتن به مهدکودک، مدرسه یا حتی خوابیدن جدا از والدین برای او بسیار دشوار است.
در این پژوهش، مادران کودکان دارای اضطراب جدایی در پنج جلسه آموزش درمان تعامل والد–کودک (PCIT) شرکت کردند.
نتایج نشان داد که پس از آموزش والدین، نشانههای اضطراب جدایی در کودکان به طور معناداری کاهش پیدا کرد. همچنین تغییر در شیوه ارتباط والد با کودک باعث بهبود وضعیت هیجانی کودک شد و حدود ۵۴ درصد از کاهش اضطراب به دلیل همین مداخله بود.
این پژوهش نشان میدهد که گاهی مشکل فقط در کودک نیست، بلکه نوع تعامل و ارتباط والد–کودک میتواند نقش مهمی در شکلگیری یا کاهش اضطراب داشته باشد.
وقتی والدین یاد میگیرند چگونه ارتباط امنتری ایجاد کنند، واکنش مناسبتری به ترسهای کودک داشته باشند و تعامل مثبتتری برقرار کنند، کودک احساس امنیت بیشتری تجربه میکند و اضطراب او کاهش مییابد.