نقش تعامل والد و کودک در کاهش اضطراب جدایی کودکان

کودکی که از مادر جدا نمی‌شود لجباز نیست، ممکن است مضطرب باشد.

پژوهشی با عنوان «اثربخشی درمان تعامل والد–کودک بر کاهش نشانه‌های اختلال اضطراب جدایی» به بررسی این موضوع پرداخته است.

اختلال اضطراب جدایی زمانی رخ می‌دهد که کودک هنگام جدا شدن از والدین دچار ترس و نگرانی شدید می‌شود، به طوری که رفتن به مهدکودک، مدرسه یا حتی خوابیدن جدا از والدین برای او بسیار دشوار است.

در این پژوهش، مادران کودکانی که دچار اضطراب جدایی بودند در پنج جلسه آموزش درمان تعامل والد–کودک یا PCIT شرکت کردند.

نتایج نشان داد که پس از آموزش والدین، نشانه‌های اضطراب جدایی به طور معناداری کاهش یافت. تغییر در شیوه ارتباط والد با کودک باعث بهبود وضعیت هیجانی کودک شد و حدود ۵۴ درصد از کاهش اضطراب به دلیل همین مداخله بود.

این یافته نشان می‌دهد گاهی مشکل تنها در خود کودک نیست، بلکه نوع تعامل و ارتباط والد و کودک می‌تواند نقش مهمی در شکل‌گیری یا کاهش اضطراب داشته باشد.

وقتی والدین یاد می‌گیرند چگونه ارتباط امن‌تری ایجاد کنند، واکنش مناسب‌تری به ترس‌های کودک داشته باشند و تعامل مثبت‌تری برقرار کنند، کودک احساس امنیت بیشتری تجربه می‌کند و اضطراب او کاهش می‌یابد.

مطالعه بیشتر:  وقتی خواب بی‌کیفیت، آرامش کودکان اوتیسم را به چالش می‌کشد؛ آیا ماساژ می‌تواند راه‌نجات باشد؟