کاردرمانگر پس از ارزیابی دقیق توانایی‌های حرکتی، عضلانی و حسی کودک، برنامه‌ای اختصاصی طراحی می‌کند که شامل تمرین‌های بدنی، بازی‌های هدفمند و فعالیت‌های ادغامی است. یکی از اصول اساسی در کاردرمانی دست کودکان، استفاده از بازی به عنوان ابزار درمانی است، زیرا از طریق بازی، کودک هم انگیزه پیدا می‌کند و هم در قالب تجربه‌ی طبیعی مهارت‌های خود را توسعه می‌دهد. برای تقویت عضلات ظریف، تمرین‌هایی مانند فشردن خمیر درمانی، جمع‌کردن دکمه‌ها و مهره‌ها، یا گرفتن و رها کردن اشیا کوچک مورد استفاده قرار می‌گیرد. برای بهبود هماهنگی چشم و دست، فعالیت‌هایی چون ردگیری با دست و چشم، نقاشی در الگوهای خاص یا استفاده از بازی‌های حرکتی طراحی می‌شود.

در مواردی که کودک دچار حساسیت لمسی یا کم‌واکنشی حسی است، کاردرمانگر از محرک‌های لمسی گوناگون استفاده می‌کند؛ مانند بازی با مواد مختلف (خمیر، شن، برنج یا پارچه‌های متنوع) تا حس لامسه تنظیم شود. همچنین تمرین‌های تقویتی برای مچ، ساعد و انگشتان با استفاده از کش‌ها یا ابزارهای درمانی اجرا می‌شود تا حرکت‌ها روان‌تر شوند. کاردرمانگر علاوه بر جنبه فیزیکی، به تمرکز، صبر، دقت و انگیزه کودک نیز توجه دارد تا او بتواند در بلندمدت پیشرفت پایداری داشته باشد.