در اتاق پردازش حسی تنها هدف تحریک حسی نیست، بلکه یادگیری از طریق بازی و تعامل، بخش جدایی‌ناپذیر فرایند درمان است. بنابراین وسایل ترکیبی طراحی می‌شوند تا همزمان چند حس را فعال و ذهن را وادار به سازماندهی کنند. برای مثال دیوارهای تعاملی چندحسی (Interactive Panels) شامل دکمه‌های نوری، آینه‌های کوچک و سطوح متنوع هستند که با لمس یا صدا عکس‌العمل نشان می‌دهند. این ابزارها تمرکز، هماهنگی چشم و دست و درک توالی را تقویت می‌کنند.

در بخش زمین بازی درمانی از توپ‌پیت (Ball Pit) برای تحریک حس عمقی و لامسه استفاده می‌شود. فرو رفتن در مجموعه‌ای از توپ‌های نرم احساس امنیت و فشار یکنواخت ایجاد می‌کند و در کودکان دارای اضطراب بسیار موثر است. چادرهای تاریک با نور LED داخلی نیز برای تمرکز بصری و آرام‌سازی محیط استفاده می‌شوند. در این فضا کودک احساس مالکیت بر محیط را تجربه می‌کند و می‌تواند در آرامش به بازی آرام یا گفتگو با درمانگر بپردازد.

وسایل شناختی‑حرکتی مانند پازل‌های بزرگ کف، مسیرهای رنگی روی کف‌پوش، بازی‌های پرتاب توپ به هدف و مدارهای حرکتی تعادلی به مغز می‌آموزند که از اطلاعات دیداری، حرکتی و حسی به‌صورت یکپارچه استفاده کند. در نتیجه هماهنگی بین چشم، پا و مغز تقویت می‌شود. آینه‌های دیواری ایمن نیز برای آگاهی بدنی مفیدند؛ فرد هنگام انجام حرکات مختلف تصویر خود را می‌بیند و مغز او مسیرهای حرکتی را بهتر تنظیم می‌کند.

از دیگر وسایل کاربردی می‌توان به نورگیرهای قابل تنظیم، کف‌پوش فومی ضد ضربه، میز و صندلی‌های ارگونومیک و محفظه‌های ایمنی ضد برخورد اشاره کرد که هم ایمنی را افزایش می‌دهند و هم درمانگر را قادر می‌سازند شدت محیطی را متناسب با نیاز مراجع تغییر دهد. اتاق‌های مدرن پردازش حسی اغلب مجهز به سیستم کنترل مرکزی دیجیتال هستند که از طریق تبلت یا پنل دیواری می‌توان نور، صدا و حرکت تجهیزات را هم‌زمان تنظیم کرد.

در نهایت، تمام تجهیزات و وسایل اتاق پردازش حسی در خدمت یک هدف هستند: ایجاد تعادل میان تحریک و آرامش برای بازسازی عملکرد عصبی. کاردرمانگر با تلفیق این ابزارها، برای هر مراجع تجربه‌ای منحصربه‌فرد می‌آفریند که در آن بدن، احساس و ذهن با هم هماهنگ می‌شوند. نتیجه استفاده صحیح از این وسایل، افزایش تمرکز، کاهش اضطراب، بهبود مهارت‌های حرکتی، رشد استقلال و ارتقای کیفیت زندگی در کودکان، نوجوانان و بزرگسالانی است که با چالش‌های پردازش حسی مواجه‌اند. بنابراین می‌توان گفت هر وسیله، از تاب ساده گرفته تا فیبر نوری و پتو سنگین، جزئی از زبانی است که مغز از طریق آن دوباره یاد می‌گیرد چگونه جهان را بفهمد، لمس کند و به آرامش برسد.